Vrijdag 22 januari

Vader Jan

Vanmorgen heel verdrietig, in de war en grote zorgen over moeder. Later ging het wat beter op het moment dat over ‘veiliger terreinen’ gesproken werd, zoals zijn werkzaamheden als stratenmaker. Zijn zorgen over moeder. Hij mist haar en gelooft/weet wel dat ze niet bij elkaar kunnen zijn, maar toch ook weer niet. Ik heb hem beloofd zodra moeder is overgeplaatst naar het verzorgingshuis dat we telefoon zullen regelen, zodat ze met elkaar kunnen babbelen. Nog mooier zou zijn als ze via een computerverbinding met elkaar kunnen praten, Skype of zo, mét beeld. Moeten we op de achtergrond maar even proberen, of dit mogelijk is. We gaan ze natuurlijk niet blij maken met dooie mussen. Daarbij moeten ze het zelf ook willen/durven. Dit soort nieuwigheden zijn ze nog niet zo goed van op de hoogte.

Moeder Jo

Gaat maandag naar Zorgcentrum Noorderlicht in Hippolytushoef om te revalideren. Zodra er een plekje vrijkomt in het huis waar mijn vader woont, worden ze herenigd. Dit zal echter minimaal nog enkele weken duren. Er is ons alles aan gelegen dat ze contact met elkaar kunnen hebben. Moeder lijkt wat meer rust in zichzelf te krijgen nu ze op zaal ligt, en wat minder zorgen om vader hoeft te maken. Behalve dat hij haar verschrikkelijk mist, heeft hij het goed naar zijn zin op het tijdelijke logeeradres.

2 gedachten over “Vrijdag 22 januari”

  1. Hallo allemaal

    Nu het is dan eindelijk zo ver ze zijn bij elkaar heerlijk voor ze en voor jullie een hoop gerit minder zijn de wegen weer bereid baar als je de t.v ziet valt het nog erg tegen of is dat overdreven nu ik hoor dat nog wel hartelijke groeten van ons Ton en jo

    1. Hallo Jo en Ton,
      De wegen in de kop van Noord-Holland waren vandaag heel goed berijdbaar. Maar…. we wonen in Nederland, je kunt er geen peil op trekken. Vandaag goed, morgen kan het weer een puinbak zijn op de weg, door gladheid veroorzaakt. Voorlopig blijft het het weerbericht in de gaten houden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.