Maandag 25 januari

Moeder Jo

Is vandaag per regio taxi naar zorgcentrum Noorderlicht in Hippolytushoef vervoerd, om daar verder te herstellen van haar gebroken pootje. Vervelend, het beste been van de twee slechte is gebroken. Daar mag ze niet op staan. Dat been is ingegipst en er zitten platen en schroeven in.  Het andere been is zo verzwakt, dat ze er niet op kán staan. Afwachten hoe het herstel zich gaat ontwikkelen.

Ze heeft een eigen kamer met tv en telefoon. Bezoektijden zijn we nog even vergeten te vragen. Het was nogal hectisch bij binnenkomst. In elk geval, we zullen ons best doen het stel zo spoedig mogelijk te herenigen. Ze missen elkaar. Wij denken dat als ze weer onder één dak leven, ze beiden weer wat op zullen bloeien.

Vader Jan

Nadat moeder Jo geïnstalleerd is in Hipplytushoef, zijn Erik-Jan en Anja naar vader Jan gegaan, om de voortgang te vertellen. Vader zat aan de koffie en een verpleegkundige zat bij hem op het voetenbankje,  ze waren met elkaar gesprek. Het had iets vertrouwds, iets..ik weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven. Van mijn kant had iets iets van, ‘Hij is in goede handen, men leeft met hem mee en er wordt tijd genomen, om iets uit leggen. Met zorg en geduld’.

De verpleegkundige had hem zojuist verteld dat moeder vanuit het ziekenhuis naar het zorghuis verplaatst was.  Hij wist er niets van. Klopt ook wel, we hadden het terloops opgenoemd en de datum niet vermeld. Eerst zeker weten dat ze verplaatst is/wordt, was ons motto.

In elk geval, vader Jan is een beetje gerust gesteld dat ze uit het ziekenhuis is en wat dichterbij hem woont.

3 gedachten over “Maandag 25 januari”

  1. Hi familie,
    Wat een toestand bij jullie. Van onze kant heel veel sterkte gewenst voor jullie allemaal, vooral voor ome Jan en tante Jo. Hopelijk gaat het herstel voorspoedig en kunnen ze snel weer samen zijn.
    Van deze kant hou ik mijn ouders zoveel mogelijk op de hoogte. Zij hebben momenteel geen computer dus lezen hier de berichten van jullie.
    Mijn moeder zou graag het telefoonnummer van één van jullie willen hebben (Anja of Ria) om zelf eens te informeren. Jullie mogen dit aan mij doorgeven of haar zelf op een tijdstip dat het beter uit komt bellen (An en Wim) We horen het wel.
    Voor allemaal: kop op, houd de moed erin en groeten van deze kant,
    Tante An, ome Wim en Edith**

    1. Hoi Edith,

      Bedankt voor je mail, hij staat inmiddels op de site. Het telefoonnummer van je ouders heb ik inmiddels doorgegeven aan Ria.

      Ik zal contact met je ouders opnemen en wel NU, na het verzenden van deze mail.

      Behoorlijke toestand met mijn ouders. Iedereen wil oud worden en niemand wil het zijn. Ik begrijp nu waarom. Er hoeft maar ‘iets’ te gebeuren en je bent compleet afhankelijk van de goodwill (en kennis) van anderen.

      Wat ik wel heel mooi vind om te zien en tegelijkertijd heel pijnlijk vind, het heimwee dat ze naar elkaar hebben en de bezorgdheid voor elkaar. Wat zijzelf mankeren is niet zo erg, maar de ander, dat is vééél erger.
      Omdat ze zich in verschillende huizen bevinden, moeten ze de verhalen van ons(kinderen) maar geloven en daar hebben ze best moeite mee. Ik kan me er alles bij voorstellen.

      We duimen onze duimen krom, dat ze over niet al te lange tijd weer bij elkaar zijn in het huis waar mijn vader nu verblijft. Meer kunnen we wat huisvesting betreft op dit moment niet voor ze doen.

      Groetjes Anja.

      1. Hi Anja,

        Bedankt voor jullie snelle reactie. Mijn ouders waren er erg blij mee.
        We zullen het duimen van jullie overnemen dat hebben jullie je handen (met duimen) vrij voor allerhande zaken die nu op jullie afkomen.
        Kop op en volhouden maar, sterkte.

        Groetjes, Edith**

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.