Kaars gedoofd

vader-in-slaapDonderdag (19 dec.) hebben Ria en ik een gesprek met de arts die ons vertelt dat vader Jan vermoedelijk vergevorderde slokdarmkanker heeft en dat hij snel achteruit gaat. Ze gaan nu  over op palliatieve zorg(pijn en onrustbestrijding). Helaas reageert hij slecht op morfine, daar krijgt hij een ander middel voor.

Genoeg zo

Als een zuster een ‘vlindertje’ wil aanbrengen(een blijvende verbinding om middelen toe te dienen), zegt hij, ‘Stoppen nu, het is genoeg zo.’ Hij wil niet meer verder en denkt dat de medicatie die via het slangetje wordt gegeven, is bedoeld om hem beter te maken. We leggen uit dat het is om pijn en onrust tegen te gaan. Hij gaat akkoord. Donderdag en vrijdag is hij rustig, slaapt veel en heeft geen pijn. Met moeder Jopie nog in onze gedachten, zeggen Ria en ik tegen elkaar: ‘Zo kan het dus ook’.

Rusteloos

ria-ondersteuningZaterdag en zondag verandert dat. Hij kan zijn leven nog niet loslaten op één of andere manier. Hij heeft veel pijn en is de hele dag rusteloos. In de nacht van zaterdag op zondag crisis. Om 05.00 uur ’s morgens worden we gebeld zo snel mogelijk te komen. Hij krabbelt toch weer op uit de ellende en blijft onrustig. We zitten erbij en kijken hulpeloos naar eindeloos lijden.

Alleen laten

Zondagmiddag krijgt hij de medicatie rechtstreeks in zijn beenspier en eindelijk wordt hij kalmer. Toch…zijn ogen blijven elke beweging in de kamer volgen. Uiteindelijk besluiten we -twijfelend- hem alleen te laten. In de hoop dat hij de rust zal vinden om te gaan.

Alleen

Maandagmorgen, als we nog liggen te slapen, gaat opnieuw om 05.00 uur de telefoon. Vader Jan is overleden. Alleen in zijn kamer. De verpleging zou nieuwe medicijnen geven en het hoefde niet meer.
We zijn opgelucht en verdrietig. Zijn kaars is gedoofd.

 

Eén gedachte over “Kaars gedoofd”

  1. Ontroerende foto’s bij je prachtige woorden wat betreft je vader. Zonder zijn vrouw wilde hij niet, wat kan liefde sterk zijn, zo sterk dat hij hier niet meer wilde zijn, ondanks jullie niet aflatende steun en aandacht.
    Familie gecondoleerd en in het bijzonder Ria en Anja de sterke meiden.
    Anja je weet dat ik niet bij het afscheid kan zijn (zit in buitenland) maar in mijn hart ben ik er bij. Ik spreek je zo snel mogelijk.
    Sterkte allemaal.
    Katinka

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *