Herinneringen

Tijdens de uitvaart hebben we eigenlijk alleen het laatste (zware)deel van zijn leven genoemd. Het was voor ons kinderen het meest intensieve deel, waardoor alle andere belevenissen naar de achtergrond raakten. Het laatste deel ligt ook nog zo pijnlijk vers in ons geheugen.

Einstein

Toch wil ik de ‘Einstein’ die m’n vader was niet vergeten. Oplossingen zoeken om oud materiaal opnieuw te gebruiken, waardoor nieuwe kasten, tafeltjes of andere dingen ontstonden. Als er een schilderijtje of zo opgehangen moest worden, gebruikte hij bij voorkeur enorm grote schroeven en spijkers, zodat er een olifant aan kon hangen. In z’n schuur had hij de meest uitlopende ‘rommeltjes’ en als we eens wat nodig hadden verdween hij naar de schuur om iets te zoeken, wat mogelijk de oplossing zou zijn voor het te repareren probleem.

appelHij was een fanatiek klaverjasser en wist exact wat er nog in het spel zat aan kaarten. De plaatselijke speeltuin die hij onderhield. De pogingen om te leren zwemmen. De solex waarmee hij lange tochten maakte. Fanatiek kolver (westfries ballenspel). Helpend bij de kinderen met verbouwingen, slopen, tuinen onderhouden, vloeren maken, behangen. Op die rottige klompen door een dak zakken helpend bij een verbouwing. Op de katten passen samen met moeder. De waterverfschilderijen die hij maakte.

Plantjes kwekend, afrikanen. Na het zoveelste jaar afikanen hadden we een suggestie, andere planten zouden ook weleens leuk zijn… Dat werd gelijk het einde van de gekweekte plantjes voor ons. Een voliêre op Texel en kippen, konijnen, geiten en varkens.

Gevoelsmatig een ander afscheid als bij moeder Jopie. Wel blij dat een eind aan z’n lijden gekomen is. Ik denk nog: ‘Zal ik hem een plezier kunnen doen, met deze foto?’ Of: ‘Zou hij dit leuk vinden, als ik dit vertel?’ Proberend nog een beetje kleur aan z’n leven te geven. Het is wennen nu hij er niet meer is.

Naar huis

definitiefHij mag nog een tijdje naar huis. Dat wat hij zo graag wilde. Moeder is daar al. Van het voorjaar gaan we ze samen verstrooien. En dan is het aardse van Jan en Jopie afgesloten.

11 gedachten over “Herinneringen”

  1. Dag Anja,

    ‘Mooi’, zoals je je vader ‘neerzet’ met die opsomming van de dingen die hij het liefste deed, een heel leven van dierbare herinneringen.
    Sterkte samen,

  2. Wat een bewondering heb ik voor het feit hoe jullie voor zowel je moeder als je vader begeleid hebben naar het einde. Geen zorg was teveel en je verzon, vooral voor je vader allerlei dingen waar hij nog een beetje lol aan zou kunnen hebben.

    Je hebt (Anja) daarbij ook nog eens alles zo mooi opgeschreven…..het is dubbel maar zal je schrijfsels missen.

    Familie sterkte en nogmaals, ik heb bewondering voor jullie.

  3. Nou de schrijfsels zijn nog niet klaar, hoor. Wereldverbeteraar die ik zal blijven, ben ik al een hele tijd bezig om Wifi op de afdeling te krijgen (en andere gesloten afdelingen) waar mijn vader woonde. Want daarmee kun je als mantelzorgers en verpleegkundigen/verzorging zovéél meer voor de bewoner(s) betekenen. Voor mijn vader had ik b.v. een complete fotoverzameling op m’n tablet-computer. Vond ie hartstikke leuk.

    Daarnaast had ik toen ik zelf nog in het verpleeghuis werkte als huiskamerassistente(activiteitenbegeleiding) vragenspelletjes, fotospelletjes, songteksten en nog veel meer leuke dingen gemaakt. De bewoners vonden het helemaal geweldig.

    Nu ben ik ongeveer een jaar bezig om wifi op de gesloten afdelingen te krijgen, maar het loopt -hoe zal ik het netjes omschrijven- nogal stroperig.
    De laatste mail die ik ontving was dat de wifi er zeker zou komen. Mijn antwoord hierop was: de grote vraag is wanneer??

    Nu mijn beide ouders overleden zijn, houdt het echt niet in dat ik denk, men zoekt het maar uit. Ik vind dat mantelzorgers en bewoners -ook al zijn ze dement- hier recht op hebben.

    Amen ; – )

    1. Nog even een toegift, er is namelijk al wel wifi in het verpleeghuis. Lijkt me toch niet al teveel te moeten kosten om het ook op de gesloten afdelingen te verstrekken.

      En nog een stapje verder: met een smart tv en teamviewer, kan zelfs van huis uit contact met de bewoner gezocht worden. We hebben thuis al uitgebreid getest en het werkt. De boel van wordt thuis uit geregeld, de bewoner hoeft niets te doen, alleen maar met de t.v. te praten. Leuk toch als ik ’s avonds of wanneer dan ook nog even een praatje met m’n vader kan maken?

      Maar goed, dat is weer een stap verder, eerst de wifi.

  4. Dag Anja,

    Wat een goed idee van die smart tv. Dat zou voor zoveel patiënten de eenzaamheid doorbreken. Bovendien met al die bezuinigingen op het personeel en de actviteiten is wifi op de gesloten afdelingen nu een goed alternatief om mensen bezig te houden.

    Groeten en sterkte!

    1. Ben ik nog een keer…
      Vaak kiezen organisaties voor peperdure microsoft oplossingen, terwijl de open cource ontwikkelingen (veelal gratis of voor weinig) al véél en véél verder op dit terrein zijn, en véél en véél toegankelijker.
      Ik snap al die instanties niet. Tuurlijk moeten er geen patiëntgegevens op straat komen. Maar je kunt toch écht wel twee gescheiden systemen maken.. de sukkels..

  5. @Lisa, zelfs bij de Alzheimer stichting vinden ze diverse ideeën helemaal leuk, maar actie ondernemen? Ho maar. Ik kan er soms weleens gefrustreerd van raken van al die kastjes en muren en denken, waar doe ik het eigenlijk voor?

  6. Nou Anja, je zet mij in ieder geval aan het denken. De Alzheimer stichting moet alles toetsen en kan daardoor niet direct een standpunt in te nemen, wat ik weleens jammer
    vind. Jij bent erg goed thuis in deze materie, ik ben het helemaal met je eens, waarom niet 2 systemen naast elkaar! Waarschijnlijk speelt gemakzucht vaak een rol bij grote organisaties. Niet opgeven, nog een keertje proberen maar!

  7. @Lisa, wat het exact is, weet ik niet. Vaak denkt men in organisaties dat als iets duur is (microsoft en hun licenties per gebruiker) dat iets ook goed is. En deze stelling is allang achterhaald. Blijft over: ‘het is duur’ en werkt slecht in combinatie met -veelal gratis- open source.

    Daarbij knijpen systeembeheerders (vaak in opdracht, en uit onkunde) de computers in bedrijven en organisaties vaak af en werken met verouderde Internet Explorer versies. En zo blijf er vaak geld in bodemloze putten gegooid worden.
    Nu begin ik er een technisch verhaal van te maken. Dat is niet de bedoeling.

    Maar goed, ik heb in het verleden ook omroep MAX aangeschreven, stichting Alzheimer (er zijn 2 stichtingen, welke van de 2 zou ik moeten nazoeken) en nog een paar organisaties. Deze hebben om uiteenlopende redenen het idee afgewezen om verder te onderzoeken, of om uitleg te vragen.

    Inmiddels werk ik als community- en social media ontwikkelaar bij een grote GGZ instelling en deze week heb ik een bespreking, waar ik alweer de tablet(computer) spelletjes en het smart-tv idee op tafel zal leggen.

    Stilzitten doe ik niet, maar het zou weleens prettig zijn als dingen minder stroperig zouden verlopen.

    In de tijd vóór hij ziek werd, stonden de meningen van vader Jan en mij vaak lijnrecht tegenover elkaar. Dezelfde karakters, dus dat botste weleens, nou zeg maar regelmatig). Opgeven doe ik zeker niet, want ik ben en blijf een kind van hem.
    Soms schiet ik weleens in de klaagstand, moet ik niet doen…

    Gewoon stug doorgaan is de remedie, want de wereld draait gewoon door. Daarbij ben ik ervan overtuigd dat het iets toevoegt en het mensen een aangenamer leven kan geven.

    Bedankt voor het lezen.

    Groetjes Anja.

  8. Dag Anja,

    Ik vind je absoluut geen klager, je hebt een pittige, frisse kijk op zaken. Misschien de nuchtere noord hollandse aanpak? Vader Jan zal dat tegendraadse stilletjes best leuk hebben gevonden. Je technische verhaal is goed te volgen en klinkt logisch, bovendien zijn alle goede ideëen voor de ouderenzorg welkom. Mantelzorgers en begeleiders zijn blij met dit soort vindingen, zolang als het maar werkt voor de ouderen. Alzheimer Nederland heeft nu een app, misschien kun jij eens onderzoeken wat je daar aan toe zou kunnen voegen. Je spelletjes etc. lijken me een goede aanvulling, misschien was het een kwestie van timing. Groetjes en succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *